ديگر هم قصّه بگويد . عمر اجازه داد و چون خلافت به عثمان رسيد ، يك روز ديگر هم بدان افزود . « 1 » عمر در مجلس قصّه‌گويى تميم مىنشست و به قصّه‌هاى او گوش مىداد . « 2 » گويند : تميم اين كار را از يهوديان و نصارا ياد گرفت . « 3 » در حالى كه او خود پيش از مسلمانى ، نصرانى بود . گفته‌اند : نخستين قصّه‌گو ، عبيد بن عمير بود . او در دورهء خليفهء دوم ، به قصّه‌گويى پرداخت . « 4 » معاويه پس از نماز صبح نزد قصّه‌گو مىنشست تا او قصّه خود را به پايان مىبرد . « 5 » عمر بن عبد العزيز هم در مجلس قصه‌گويان مىنشست و به قصّه‌هاى آنان گوش مىداد . « 6 »

--> ( 1 ) . بنگريد : المصنّف ، 3 / 219 ؛ تاريخ مدينه ، 1 / 11 - 12 ؛ سير اعلام النبلاء ، 2 / 446 ؛ تهذيب تاريخ دمشق ، 3 / 360 ؛ الخطط و الآثار ، 2 / 253 . در خصوص اين كه عمر به تميم دارى دستور داد كه براى مردم قصّه بگويد ، و او نخستين قصّه‌گوست ، بنگريد : الزهد و الرقائق ، 508 ؛ صفة الصفوة ، 1 / 737 ؛ اسد الغابه ، 1 / 215 ؛ تهذيب الاسماء و اللغات 1 / 128 ؛ مسند احمد ، 3 / 449 ؛ مجمع الزوائد ، 1 / 190 ؛ الاصابة ، 1 / 183 - 186 ؛ المفصّل فى تاريخ العرب قبل الاسلام ، 8 / 378 - 379 . در اين كتاب آمده : تميم ، قصّه‌گويى را از يهود و نصارا فرا گرفت . در حاشيه از : الطبقات الكبرى ، 1 / 75 . بنگريد : الاسرائيليات و اثرها فى كتب التفسير و الحديث ، 161 ؛ كنز العمّال ، 10 / 171 - 172 ؛ به نقل از مروزى در العلم و ابو نعيم ، و عسكرى در المواعظ ؛ التراتيب الاداريه ، 2 / 338 ؛ القصّاص و المذكّرين ، 20 - 21 و 29 ؛ الضوء السارى ، 129 ؛ مختصر تاريخ دمشق ، 5 / 321 . ( 2 ) . بنگريد : الزهد و الرقائق ، 508 ؛ القصّاص و المذكّرين ، 29 . ( 3 ) . المفصّل فى تاريخ العرب قبل الاسلام ، 8 / 378 - 379 . ( 4 ) . بنگريد : منابع پيشين ؛ تاريخ مدينه ، 1 / 13 ؛ كنز العمّال ، 10 / 17 به نقل از ابن سعد ، عسكرى در المواعظ ، القصّاص و المذكّرين ، 22 . ( 5 ) . التراتيب الاداريه ، 2 / 348 به نقل از مروج الذهب ، 2 / 52 . ( 6 ) . القصّاص و المذكّرين ، 33 .